Yağmurdan Sonra: Ekonomik Kriz ve İnternet Pazarlamasına Etkileri

  2008 finansal krizi belirli alanlarda verimlilik ve üretkenlik sınırlarının zorlanacağı, yöneticilerin daha az kaynakla hedeflerine ulaşmak için daha yaratıcı olmak zorunda kalacakları yeni bir dönem başlattı. Ve artık maliyetlerin bu derece kısıldığı bir ortamda genel kabul edilen görüş verimlilikti. Şirketin her kademesindeki insanlar gibi iletişim sorumluları da daha yüksek verimliliğe sahip iletişim planları üzerine düşünmeye başladılar. Bu süreçte geçtiğimiz yıl boyunca birçok pazarlamacı interneti daha yoğun bir biçimde değerlendirmeye başladı.

  Bir çok şirket zaten geçtiğimiz on yıl boyunca bilgi teknolojilerini operasyonlarını daha sıkı biçimde entegre etmek için, (örneğin stok ve taleplerin tahmin ve planlamaları, şirket içi iletişim, ve yönetişim) artan bir hızla kullanıyordu. Bu dönemde genel olarak bilgi teknolojileri azalan dünya kaynaklarını şirketler olarak nasıl daha verimli kullanmamız gerektiği konusunda bize yardımcı olurken, iş dünyasının her yanından bilgi teknolojilerinin iş hayatının her alanında nasıl daha verimli pratikler getirebileceği konusunda farklı ve yaratıcı fikirler ortaya konmaya başladı. Kriz dalgası bu trendi belirgin biçimde kuvvetlendirdi.

  Bu yaratıcı itici güç şirketin içsel yönetişiminde daha yoğun kullanılmaya devam ederken bir yandan da şirketler pazarlama ve iletişim aktiviteleri gibi dışa yönelik faaliyetleri ağ üzerinde yeniden örgütlemeye başladılar. Daha pahalı mecralar yerine hepimizin gıpta ettiği WOM (Word of Mouth)  pazarlama stratejilerine yöneldiler. Bu stratejinin en önemli ve değer yaratan özelliği çok daha düşük bütçelerle daha sadık tüketici gruplarına ulaşmaktı. Bu sadık tüketici grupları satın alma ve ürün kullanımını yayma konusunda da diğer gruplardan daha yatırıma değer görülüyorlardı.

  Yukarda ifade ettiğim gibi bilgi teknolojileri iki türlü kaynak israfını azaltmak konusunda önümüzdeki döneme etki edecek gibi görünüyor. Bunlardan biri şirketin var olan operasyonları arasındaki iletişim ve konuşmanın arttırılarak iç verimliliğin operasyonlarda arttırılması. Bir diğer taraftan da şirketlerin dış dünyaya olan görünürlüklerine çok daha iletişim verimlisi bir bakış açısı kazandırmaları. Yani iletişimlerini daha rahat optimize edecekleri bir mecra olan Ağ’da yeni açılımlar başlatmaları.

  İlk etapta birçok şirket için sadece yeni bir perakende satış alanı olarak ele alınan internet gün geçtikçe daha çok bir ağ ekonomisine benzedi. Ve bizler şu anda bu büyük dönüşümün başında bir yerlerdeyiz. Önümüzdeki yıllarda daha da artacak bant genişlikleri ve donanımlardaki ilerlemelerle ağ ekonomisi ile birbirimize daha sıkı bir biçimde bağlanacağız. Ne kadar bunu bazılarımız istemesek de gelişen süreç içerisinde, bu ağdan uzak durmak kurumlar, bireyler açısından hepimiz için her geçen gün daha maliyetli hale gelecek. Bu değişim çok daha parçacıklı bir toplum yaratacak. Bir çok düşünce liderinin yönlendirdiği binlerce küçük cemaatten oluşan bir toplum. Bir birinden farklı isteklere sahip bireylerin kültür ihtiyaçları sadece okunacak metinler, yeme içme, kılık kıyafet ve müzik gibi diğer konularda da belirleyici olacak. Bu farklılıklar demokrasi kültürü içerisinde sindirilecek. Birbirinin farklılıklarına daha anlayışla bakan bir toplum meydana gelecek.

  İnsanda hep var olagelen “Ait olma” duygusu da böylece bir şekilde daha soyut ve giriş çıkışın daha kolay olduğu cemaatlere kayacak. Biz komuneo ekibi olarak bu değişiminin yargılanmaktan ziyade incelenmesi, ve üzerine kafa yorulmasının önemli olduğunu düşünüyoruz. Bu yeni sosyal durum iş modellerinin de değişmesini zorunlu kılarken aynı zamanda iletişim modelleri için de üstesinden gelinmesi gereken bir meydan okumayı da teşkil edecek.

  Yeni gelen dönem öncekilerden ne daha zorlu ne de farklı. Bu dönem içerisinde de nasıl öncekiler içerisinde kimi şirketler ve bireyler görece olarak daha fazla değer yaratabildilerse burada da yine aynı biçimde kimi şirketler ve bireyler daha başarılı olup değer yaratacak. Bu değişimin başladığını hepimiz net bir biçimde görüyoruz. Ve gördüklerimiz göreceklerimizin çok fazla bir kısmını teşkil etmiyor diye düşünüyorum.